جعفر شهرى باف

221

طهران قديم ( فارسى )

بابونه معالج امراض : مقعد ، مثانه ، طحال ، سودا و بلغم ، تنگ نفس ، حيض ، شهوت و جماع ، عروق و عضلات بابونه در طبيعت گرم و خشك مفيد حال سردمزاجها . خوردن بابونه بدن را فربه و قوا را محكم و گير و سده‌هاى جگر را رفع و مسامات بدن را جهت عرق باز و پوست را لطيف و بول و حيض را روان و سنگ كليه را اخراج و خون منجمد در مثانه را به تحليل آورده ، جهت درد و ورم مقعد و مثانه و درد طحال و استسقا و قرقر شكم بىعديل مىباشد . خوردن بابونه با سكنجبين و نمك مسهل سودا و بلغم بوده و در كيسه كردن و از گردن آويختن آن درد سينه و سرفه و تنگ نفس بلغمىمزاجها را نافع و نشستن در آب پختهء او درد رحم و بستگى حيض را سودمند مىباشد . خوردن نيم مثقال ( 2 گرم ) از سائيده او ساعتى قبل از غذا اشتها را برانگيزاند و چون مشتى از كوبيدهء آن را در پارچه تميز نازك پيچيده زن به خود بردارد حيض بسته‌اش را گشوده ، رحم را از آلودگىها و رطوبات و كثافات پاك گرداند . ماليدن از آب تازه او بر كشاله رانها و آلت و بيضتين مقوى شهوت و باء بوده قوت جماع را زياد گرداند ، و ضماد بابونه با موم و روغن كه موم را در روغن خوردن يا كنجد روى آتش حل كرده بابونهء سائيده در آن ريخته به صورت مرهم درآورده بموضع گذارند درد و جابجا شدن عضلات و بهم‌پيچيدگىهاى اعصاب و اعضاء و عروق را مفيد بوده و سفتى و سختى عضلات را به اصلاح آورده صلابت و ورمها را به تحليل آورد . ماليدن آب بابونه با شراب رنگ و رو را جلا داده پوست بدن را نرم و لطيف ميسازد .